«Έκανα και λίγο τον Καραγκιόζη μερικές φορές, ότι όλα είναι καλά, δεν συμβαίνει τίποτα. Με βοήθησε όμως αυτό».
Στην εκπομπή «Το Πρωινό», βρέθηκε καλεσμένη η Εβελίνα Σκίτσκο, το πρωί της Τετάρτης 18 Νοεμβρίου.
Το γνωστό μοντέλο, κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της στον Γιώργο Λιάγκα, μίλησε μεταξύ άλλων, για την περιπέτεια της υγείας της που ήρθε αντιμέτωπη, αλλά και για το πώς η ίδια επέλεξε να το μεταφέρει στην κόρη της.
«Είχα κάνει μια κολονοσκόπηση επειδή είχα κάποια συμπτώματα. Τα οποία αγνοούσα για πάρα πολύ καιρό, επειδή δεν φαντάζεσαι ποτέ ότι θα σου έρθει εσένα, ειδικά σε αυτή την ηλικία. Νομίζουμε ότι είμαστε αθάνατοι, ότι δεν θα πάθουμε ποτέ τίποτα. Ήμουνα 26», εξομολογήθηκε αρχικά.
Κατόπιν, συμπλήρωσε για τη στήριξη που έλαβε από τους γιατρούς: «Αλλά όλα κύλησαν τόσο πολύ γρήγορα. Μέσα σε δύο βδομάδες ήδη είχα κάνει το χειρουργείο. Είχα πάρα πολύ καλή ομάδα γιατρών που με πρόσεξαν απευθείας πάρα πολύ και είμαι πάρα πολύ ευγνώμων γι’ αυτό».
Στη συνέχεια της συνέντευξής της, η Εβελίνα Σκίτσκο, μίλησε για το πώς επέλεξε να μοιραστεί την περιπέτεια με την υγεία της, στην κόρη της, δηλώνοντας τα εξής: «Θα έκανα τα πάντα για να μη φύγω για την κόρη μου. Της το είπα με ένα διαφορετικό τρόπο. Σαν ένα παραμύθι. Δηλαδή ότι επειδή έπρεπε να κάνω και το χειρουργείο και θα έπρεπε να είμαι και ξαπλωμένη για κάποιες μέρες, ήξερε ότι θα κάνω μια επέμβαση για να αφαιρέσουμε ένα μικροβιάκι από το σώμα. Μετά επειδή είχα και χημειοθεραπείες, της είπαμε ότι αυτό το μικροβιάκι έχει αφήσει κάποια υπολείμματα. Έκανα οχτώ μήνες χημειοθεραπείες».
Μάλιστα, αναφέρθηκε και στον τρόπο με τον οποίο επέλεξε να διαχειριστεί την καθημερινότητά της: «Δεν είχα αλλάξει τίποτα στην καθημερινότητά μου, στη δουλειά μου, δεν το είχα αφήσει, τα ταξίδια μου, το γυμναστήριό μου, τη ρουτίνα μου, τη μικρή. Δεν ήθελα ψυχολογικά να αφήσω τον εαυτό μου να δεχτεί ότι κάτι έχει αλλάξει. Προσπαθούσα, δηλαδή έκανα και λίγο τον Καραγκιόζη μερικές φορές, ότι όλα είναι καλά, δεν συμβαίνει τίποτα. Με βοήθησε όμως αυτό. Δηλαδή αυτή η αντιμετώπιση είναι αυτό που με κράτησε όρθια μέχρι το τέλος».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στη συμπλήρωση ενός χρόνου από την ολοκλήρωση των χημειοθεραπειών της, περιγράφοντας τα ανάμεικτα συναισθήματα και τις αναμνήσεις που εξακολουθούν να τη συνοδεύουν: «Είναι περίεργο το συναίσθημα. Δηλαδή και τώρα που έχει περάσει ένας χρόνος και λίγο σου έρχονται οι αναμνήσεις, είναι λες και το έχεις ζήσει αλλά και δεν το έχεις ζήσει. Λίγο ακόμη παλεύω στο να το πιστέψω ότι έχει συμβεί. Καμιά φορά βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη και λέω όντως το ζήσαμε τώρα αυτό». Δείτε το σχετικό βίντεο: