Μπισμπίκης: «Πέρασα ένα κομμάτι σκληρής αλητείας - Αδέσποτος στην Αθήνα, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο»

"Ήμουν άτυχος, πολύ".

Συνέντευξη στην Athens Voice και στον Δημήτρη Αθανασιάδη, παραχώρησε ο Βασίλης Μπισμπίκης. 

Ο γνωστός Ελλαδίτης ηθοποιός, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων, στα δύσκολα χρόνια της εφηβείας του.

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, ο Βασίλης Μπισμπίκης, θέλησε να προβεί σε αποκαλύψεις, που αφορούν την περίοδο της «σκληρής αλητείας» του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δέσποινα Βανδή: «Δεν είδα κάτι στον Βασίλη. Ένιωσα χαρά και τη χρωστούσα στον εαυτό μου αυτή τη χαρά» [βίντεο]

Συγκεκριμένα σχολίασε τα εξής: «Ήμουν δέκα χρονών και είχα χτυπήσει ένα παιδί, μια σφαλιάρα, μια μπουνιά, κάτι τέτοιο. Κι έπεσε κάτω, λιποθύμησε, και νόμιζα ότι το σκότωσα. Αυτό µου έχει μείνει. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί φοβήθηκα πολύ, έπαθα πανικό. Είπα «έκανα κάτι κακό». Ήταν ξύλο μέσα στο παιχνίδι. Την άλλη μέρα ήμασταν πάλι φιλαράκια. Παίζαμε µπάλα στις αλάνες και τσακωνόμασταν.Ήμουν άτυχος, πολύ. Πέρασα ένα κομμάτι σκληρής αλητείας από τα δεκατρία και μετά. Αδέσποτος στην Αθήνα, ουσίες, δεν τελείωσα το σχολείο. Ένας από τους λόγους ήταν και τα βιβλία που διάβαζα, τα κομμουνιστικά του παππού µου και τα αναρχικά. Και μέσα σε όλα αυτά ήταν, ας πούμε, και η ιδέα ότι το σχολείο σε κάνει ρομποτάκι, κατευθύνει τη σκέψη… και κάπου ήρθε η ρήξη. Αναρχισμός, πανκ, λοφίο, μπλε μαλλί, στα δεκαπέντε. Με πήγαν για λίγο σ’ ένα τεχνικό λύκειο στην Κόρινθο, γιατί µε είχαν διώξει από τα υπόλοιπα σχολεία, και δεν άντεξα ούτε δύο μήνες. Κάλεσαν τη μάνα µου και της είπαν «δεν γίνεται δουλειά µε το παιδί σου». Ντράπηκε η γυναίκα, ντράπηκα κι εγώ. Τον έβρισα τον λυκειάρχη και τέλος. Έπαιζε ζάρια και µας πουλούσε «ηθική». 

πηγή εξωτερικής εικόνας: NDP photo agency