Γιώργος Αχιλλέως: Η δύναμη που μετατρέπει τον χορό σε αμαξίδιο σε πράξη ζωής

Ο para dance αθλητής Γιώργος Αχιλλέως μιλά για την ανθεκτικότητα, τον σκοπό και το αληθινό νόημα του “Yes, I Can”

Ο para dancer Γιώργος Αχιλλέως αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα δύναμης, πειθαρχίας και εσωτερικής ελευθερίας. Μέσα από τη συμμετοχή του στην κοινωνική καμπάνια “Yes, I Can”, μια πρωτοβουλία του Kateryna Biloruska Foundation σε συνεργασία με την Κυπριακή Παραολυμπιακή Επιτροπή, μοιράζεται τη δική του διαδρομή και υπενθυμίζει ότι τα όρια δεν καθορίζονται από τις συνθήκες, αλλά από τον τρόπο σκέψης που επιλέγουμε καθημερινά.

Για τον Γιώργο, το αμαξίδιό του δεν είναι περιορισμός, αλλά μέσο έκφρασης. Μέσα από την κίνηση και τον χορό, μετατρέπει την καθημερινή προσπάθεια σε τέχνη, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα για τη συμπερίληψη, το θάρρος και τη δύναμη του ανθρώπινου πνεύματος.

Τι σημαίνει πραγματικά το “Yes, I Can”

Για τον ίδιο, το “Yes, I Can” δεν είναι ένα απλό σύνθημα έμπνευσης. Είναι στάση ζωής. «Είναι η πίστη ότι μπορώ να πετύχω ό,τι βάλω στο μυαλό μου. Ο δρόμος μπορεί να είναι διαφορετικός για μένα, αλλά αυτό δεν αλλάζει το αποτέλεσμα», εξηγεί.

Όπως λέει, τα άτομα με αναπηρία αναπτύσσουν με τον καιρό μια ξεχωριστή οξύτητα σκέψης. Η καθημερινότητα απαιτεί συνεχή προσαρμογή, εφευρετικότητα και λύσεις εκεί όπου δεν υπάρχουν έτοιμες απαντήσεις.

«Αυτή η διαδικασία δυναμώνει το μυαλό. Το “Yes, I Can” είναι η απόδειξη ότι πάντα μπορούμε να βρούμε τον δικό μας δρόμο μπροστά».

Η στιγμή που άλλαξε τα πάντα

Αν και οι προκλήσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής κάθε αθλητή – και ακόμη περισσότερο ενός para athlete – μια στιγμή ξεχωρίζει στη διαδρομή του. Η πρώτη του διεθνής διοργάνωση στο Άμστελφεϊν το 2023. «Μετά από ενάμιση χρόνο σκληρής προπόνησης, κατάλαβα ότι δεν εξασκούμουν απλώς. Αγωνιζόμουν δίπλα στους κορυφαίους para dancers του κόσμου. Εκείνη τη στιγμή, η ερώτηση “μπορώ;” έπαψε να υπάρχει».

Τότε συνειδητοποίησε πως ανήκει σε αυτό το επίπεδο – και πως με αφοσίωση μπορεί να φτάσει ακόμη ψηλότερα.

Ο αθλητισμός ως εργαλείο αυτογνωσίας

Για τον Γιώργο, ο αθλητισμός δεν είναι απλώς προπόνηση. Είναι καθρέφτης.
«Μέσα από την άσκηση έμαθα να αναγνωρίζω τις δυνάμεις μου, να σέβομαι τα όριά μου και να δουλεύω καθημερινά για να τα ξεπερνώ. Μου έδωσε εσωτερική δύναμη που δεν ήξερα ότι είχα».

Παράλληλα, άλλαξε και τον τρόπο που βλέπει τον ρόλο του στην κοινωνία. «Νιώθω μια ευθύνη να δείξω σε άλλα άτομα με αναπηρία τον δρόμο προς τον αθλητισμό και την ενεργή συμμετοχή. Η κοινωνική ένταξη παραμένει ζητούμενο σε πολλές χώρες. Αν η δική μου πορεία βοηθήσει έστω και έναν άνθρωπο να κάνει το πρώτο βήμα, τότε έχω βρει τη θέση μου στον κόσμο».

Οι πραγματικές προκλήσεις και η πηγή της δύναμής του

Όταν μιλά για τις δυσκολίες, ο Γιώργος δεν αναφέρεται στα σωματικά εμπόδια. «Η πιο σκληρή μάχη είναι η εσωτερική. Η απόφαση να σηκωθείς και να κινηθείς – είτε περπατάς είτε βρίσκεσαι σε αμαξίδιο».

Η δύναμή του αντλείται από δύο βασικές πηγές: η προσωπική χαρά της εξέλιξης και ο σκοπός.

«Η βελτίωση, η κίνηση, ο χορός στο αμαξίδιο, μου δίνουν καθαρή ευτυχία. Ταυτόχρονα, η σκέψη ότι ίσως εμπνεύσω κάποιον άλλο να βγει από το σπίτι, να ενταχθεί σε μια κοινότητα ή να ανακαλύψει τον αθλητισμό, δίνει νόημα σε κάθε προπόνηση».

Ένα μήνυμα προς τους νέους με αναπηρία

Η συμβουλή του είναι απλή και ξεκάθαρη: «Μην περιμένεις το αύριο. Ξεκίνα από χθες».

Τονίζει πως ο αθλητισμός δεν ταυτίζεται με τον πρωταθλητισμό. «Ο αθλητισμός είναι κίνηση, χαρά, ζωή. Δοκίμασε ό,τι σου κινεί το ενδιαφέρον. Αν δεν σου ταιριάζει, προχώρα στο επόμενο. Σαν ένα ταξίδι μέχρι να βρεις αυτό που σε γεμίζει».

Τα πραγματικά μετάλλια, όπως λέει, κερδίζονται από την πρώτη μέρα: κοινωνική επαφή, εξέλιξη και – πάνω απ’ όλα – αυτοπεποίθηση.

Πώς οραματίζεται την κοινωνία

Ο Γιώργος ονειρεύεται μια κοινωνία που βλέπει τους Παραολυμπιονίκες απλά ως αυτό που είναι: αθλητές και ανθρώπους.
«Η αφοσίωση, οι θυσίες, οι ώρες προπόνησης είναι ίδιες για Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς αθλητές. Η αναπηρία είναι χαρακτηριστικό, όχι ταυτότητα».

Αυτό που χρειάζονται τα άτομα με αναπηρία δεν είναι λύπηση, αλλά ίσες ευκαιρίες, πρόσβαση και σεβασμός – σε υποδομές, αναγνώριση και δυνατότητες.

Το όνειρο που τον καθοδηγεί

Το μεγαλύτερό του όνειρο δεν είναι ένα μετάλλιο.
«Θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερος άνθρωπος και καλύτερος αθλητής. Αυτά τα δύο είναι άρρηκτα συνδεδεμένα».

Και αν η διαδρομή του καταφέρει να εμπνεύσει έστω και έναν άνθρωπο ή να αλλάξει μια προκατειλημμένη άποψη, τότε – όπως λέει – θα έχει κερδίσει τον πιο σημαντικό αγώνα της ζωής του.

Η καμπάνια “Yes, I Can”

Η κοινωνική καμπάνια Yes, I Can είναι αφιερωμένη στη δύναμη, την υπερηφάνεια και την ενότητα των Παραολυμπιακών αθλητών της Κύπρου και των κοινοτήτων τους, ενθαρρύνοντας παράλληλα τη συμμετοχή μελλοντικών αθλητών.

Στόχοι της καμπάνιας:

• Ανάδειξη και αναγνώριση των Παραολυμπιακών αθλητών της Κύπρου
• Μείωση του κοινωνικού στίγματος και των προκαταλήψεων
• Ενθάρρυνση περισσότερων νέων με αναπηρία να ασχοληθούν με τον αθλητισμό
• Προώθηση της συμπεριληπτικής άθλησης και της ισότιμης πρόσβασης για όλους